Johan de Dreu - De trouwjurk
Een waar gebeurde geschiedenis. Bij opoe in het album zat de trouwfoto van Koeba. Die was gemaakt in de jaren twintig en Koeba stond erop in een witte jurk met veel kanten versiersels en het was een korte jurk net over de knie en ze had een bloemetje in haar haar. Koeba was een aardig figuur. Tegenwoordig zouden ze zeggen, ze spoort niet precies en ze had ook nog een handicap, ze was zo stikstiknieuwsgierig, ee. En als de mensen eens zeiden dat ze te ver ging dan was het ja maar ik woon daarachter in de polder op die hoeve En ik hoor daar glad niets dus ik vraag maar. En dat deed ze dan ook.
Ik denk dat het in 43 geweest was, ’t was in de oorlog, dat er bij Mientje gebeld werd.
En daar stond KOeba op de stoep met een grote boodschappentas voor haar buik. Oh, Mien, Ik ben blij dat ik je thuis tref, hoor, want ik was bij opoe aan de deur en die deed niet open. Ja en ik heb wat voor haar meegebracht en het is zowat om dat nu weer mee terug te nemen.
Kan ik dat bij jou afgeven? Mien voelde met haar klompen aan dat er iets niet klopte. Koeba was glad niet bij opoe aan de deur geweest. Nee, die was rechtstreeks naar haar toegekomen om eens te kijken hoe ze erbij zat. Nou, dat mocht ze weten.
Ze liet Koeba binnen en Koeba zette de tas op de tafel. Ze roefelde er wat in en er kwam een fles melk uit. Niet eens een liter, het was maar een driekwart. Och Mien, heb je wat om in over te gieten want ik wil wel graag mijn fles mee terugnemen.
Toen mien terug kwam uit de keuken stond Koeba voor de trouwfoto. Och Mien ik zag hier je trouwfoto hangen Wat zie je er chique uit, een lange japon en een sluier. Oh, ja, ja, Ik had geen sluier, hoor, in die tijd, nee dat was niet algemeen mode Ik had een bloemetje in mijn haar en ik had ook geen lange japon
Ik had een korte maar wel heel chique, hoor Iedereen zei altijd dat ik er zo chique had uitgezien toen ik trouwden.
Ja, zo chique, he. Heb je hem nog? Nee, nee, ik heb hem afgeknipt en heb hem zitten verven.
Och, klonk het een beetje teleurgesteld uit Koebas mond.
Ja, ja, ik heb hem nog, hoor, ik heb hem nog, mijn trouwjapon en ik heb hem vorig jaar nog een dagje aangehad. Mientje bekeek haar eens van hoofd tot voeten. Het zou best kunnen. Koeba was geen steek veranderd. Ja, weet je, vorig jaar, Ik was een paar dagen in Den Haag, he. Naar mijn zuster en ik dacht ik neem mijn trouwjapon mee en als ik de stad in ga dan doe ik hem aan. En ik had zoveel bekijks, hé. Iedereen die keek naar me. Ja, hij was voor Den Haag nog te chique. Toen de deur achter Koeba dichtgevallen was, stond Mien krom van het lachen. Ze zag Koeba al gaan in die jurk van twintig jaar terug, lopen door de Passage in Den Haag en door de Bijenkorf. En wie weet, misschien had ze ook nog een bloemetje in haar haar gestoken.