Corry Arendse - Bette

Bette
Corry Arendse (Ritthem)
Op Ritthem in een nauw zijstraatje van de dorpstraat, daar stond vroeger een klein wit huisje met een rood dakje en daarin woonde een vrouw, Bette. Ze was niet afkomstig van Ritthem. Dus de mensen op het dorp wisten eigenlijk niets van haar. Een goede reden om Bette te wantrouwen. Ze was nog niet zo oud maar toch ook niet meer zo jong en ze liep altijd een beetje met een kromme rug. Zo een grauw mager gezicht en een grote kromme neus en een kin die naar voren stak en haar haar, dat leek wel een koppespinder (= ragebol). En iedereen op het dorp zei, die Bette, dat is een heks.
Bette, ze had het niet breed, dat was aan alles te zien, maar ze kwam op een hele gemakkelijke manier aan haar boodschappen. Als haar voorraadje weer eens op was, dan gebeurde het. Dan deed ze als het donker geworden was haar deurtje van haar huisje open en kwam ze naar buiten en ging op haar stoepje staan. Dan pakte ze met allebei haar handen de schortenpunten op en ze zong dan zachtjes
“Zwarte man die helpen kan, koppenol, schortje vol.”
En nabij (= bijna) op hetzelfde moment vielen daar al koffie, thee, suiker, bloem, koekjes, snoepjes in de kuil van haar schort. En Bette draaide haar eigen dan gauw om en liep naar binnen naar de keuken waar er een grote mand gereedstond en daar stortte ze dan haar boodschappen in. Even later kwam Bette weer terug naar buiten, deed de deur open en ging weer op haar stoepje staan, pakte met allebei haar handen de schortenpunten weer vast
En ze zong nu:
“Zwarte heer, leeg is het weer, nog een keer in mijn schortje neer.”
En weer een schort vol met boodschappen.
Nu had die heks vele ondeugden. Maar het ergste van allemaal was dat ze een grote hebbedisse was. Ze mocht, zo vertelden de mensen op het dorp, dat grapje met die schort nooit meer dan twee keer achter mekaar uithalen. Maar op een keer weer eens door haar hebberigheid gedreven probeerde ze toch voor de derde keer haar schort vol te krijgen en dat is toen heel slecht afgelopen. Wat er precies gebeurd is, daar ben jij zeker wel benieuwd naar, hé, maar dat vertel ik wel eens op een andere keer.